APSTRAKT: Studija se bavi odnosom između Ervina Šinka, pisca i jednog od osnivača Katedre za mađarski jezik i književnost u Novom Sadu s jedne, i grupe tada mladih autora okupljenih oko neoavangardnog novosadskog časopisa na mađarskom jeziku Új Symposion, s druge strane. Poetika novoosnovanog časopisa, njegova kritička rubrika, tekstovi koji su preuzimani iz celokupne savremene jugoslovenske, evropske i svetske književnosti, u osnovi je uzdrmala učmalu i provincijalnu vojvođansko-mađarsku književnu i kulturnu javnost. Jedan od retkih pripadnika starijih generacija koji je argumentovano stao u odbranu ovih „mladih titana” bio je njihov profesor na fakultetu Ervin Šinko.

KLjUČNE REČI: Ervin Šinko, Új Symposion, studentski književni časopis, antiprovincijalizam, Jugoslavija, socijalizam, dinamični kulturni sistem

REZIME: Rad se bavi odnosom između Ervina Šinka, pisca i jednog od osnivača Katedre za mađarski jezik i književnost na Univerzitetu u Novom Sadu, i tadašnje grupe mladih autora okupljenih oko novosadskog neoavangardnog časopisa na mađarskom jeziku Új Symposion. Poetika novoosnovanog časopisa – njegova kritička rubrika, tekstovi preuzeti iz savremene jugoslovenske, evropske i svetske literature – temeljno su uzdrmali mali i provincijalni književni i kulturni mađarski milje u Vojvodini. Uredništvo časopisa, predvođeno Otom Tolanijem, Ištvanom Domonkošem, Janošem Banjaijem, Ištvanom Bošnjakom i drugima, bilo je izloženo oštrim kritikama u lokalnoj dnevnoj i nedeljnoj štampi. Te kritike su proizilazile iz parohijske i provincijalne želje da se književnost vojvođanskih Mađara ne otvara prema svetu, već da nastavi da baštini „poetiku lokalnog kolorita“. Jedan od retkih pripadnika starije generacije koji je sa valjanim argumentima stao u odbranu ovih „mladih titana“ bio je njihov profesor sa fakulteta Ervin Šinko. Video je u njima potencijal da izađu iz okvira nametnutog mestom rođenja i da ostvare mnogo veća književna i umetnička dostignuća, umesto da tavore na rubovima mađarske književnosti. Smatrao je da je to moguće prvenstveno zahvaljujući njihovoj otvorenosti prema modernim i neoavangardnim umetničkim tendencijama, ali i prema jugoslovenskoj kulturi kao posredniku između njih i sveta.